راه روشن

إهدنا الصراط المستقیم

راه روشن

إهدنا الصراط المستقیم

راه روشن

اللهم کن لولیک الحجةبن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیاٌ و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا.

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «ادعای بابیت» ثبت شده است

بهائیت در چند سطر


بهائیت، طریقتی است که در اواسط قرن 19 میلادی از بطن بابیت، زاده شد. بابیت، محصول اندیشه های جوانی از علاقمندان نحله نوبنیاد شیخیه بود که او را سید علیمحمد می خواندند.

او در شب پنجم جمادی الاولی 1260 قمری در شیراز مدعی امری شد که سرنوشت زندگی دنیوی و حیات اخروی او را تغییر داد، و جمعیتی از مردم ایران را که از او پیروی کردند- با سرنوشت خود همراه ساخت.

او ابتدا خود را باب امام زمان خواند و بعد با ادعای قائمیت، خود را مهدی موعود معرفی کرده، سپس...


حروف حی (نخستین یاران باب)


ادعای باب، نزد ملا حسین بشرویه ای که شیخی مذهب و از شاگردان سید کاظم بود_ آغاز شد و با تبلیغات وی طی پنج ماه، هفده نفر دیگر از شاگردان مکتب شیخیه، پیرامون باب جمع شدند و او این 18 نفر را حروف حی نامید.


جایگاه و اهمیت علمی حروف حی

در منابع بابی و بهائی درباره جایگاه و اهمیت علمی آنان، اغراق های عجیب و غریبی شده است؛ اما در همین منابع، گاه سخنانی یا رفتاری از آن ها نقل شده است که حاکی از قلّت معلومات آن ها است...


تصویر روتوش شده از علیمحمد شیرازی (باب)

آشنایی اجمالی با تاریخ های مهم بابیت


جمادی الاول 1260: ادعای «بابیت» توسط میرزا علیمحمد شیرازی معروف به «باب» در شیراز.

1261: ذکر عبارت «أشهد أنّ علیاً قَبلَ نَبیل بابُ بقیة الله» در اذان نماز جمعه در شیراز به دستور «باب» و واکنش تند مردم نسبت به آن و اقدام حاکم فارس [حسین خان] به توقیف و تنبیه «باب» و تکذیب «باب» ادعاهایش را در مسجد وکیل نزد علماء و مردم...



    

 مسجد وکیل شیراز 


مختصری در باره علیمحمد شیرازی


نام: سید علیمحمد شیرازی

نام پدر: سید محمد رضا معروف به سید محمد رضا بزاز

نام مادر: فاطمه بیگم

مکان تولد: شیراز      

سال تولد: 1235 هجری قمری


ادعا ها:

ادعای بابیت امام زمان[1]

ادعای مهدویت: وی در آغاز کتاب بیان، خود را حجت الهی عصر معرفی کرده است که در واقع اعلام مهدویت است:

      «در هر زمان، خداوند جل و عز، کتاب و حجتی از برای خلق مقدر فرموده و می فرماید و در سنه هزار و دویست و هفتاد از بعثت (مقصود وی، سال هزار و دویست و شصت است) رسول الله، کتاب را بیان، و حجت را ذات حروف سبع (علیمحمد که دارای هفت حرف است) قرار داد»[2]...