راه روشن

إهدنا الصراط المستقیم

راه روشن

إهدنا الصراط المستقیم

راه روشن

اللهم کن لولیک الحجةبن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعة و فی کل ساعة ولیاٌ و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا.

۹ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «علیمحمد شیرازی» ثبت شده است

زندگی نامه علیمحمد شیرازی (ملقب به باب)


سید علیمحمد شیرازی (باب)، محوری ترین شخصیت قصه بابیت و آغازگر داستانی است که هر سطرش زنجنامه ای برای ایران و اسلام است.

ولادت و کودکی

وی در 1235ق در شیراز به دنیا آمد. او فرزند سید محمدرضا بزاز و فاطمه بیگم بود که احتمالا از سادات حسینی شیرازند. در کودکی، پدر را از دست داد و سرپرستی او بر عهده مادر و دایی اش سید علی افتاد.

با رسیدن به سن مکتب، وی را به مکتب خانه قهوه اولیاء فرستادند که امروزه به بیت العباس نامیده می شود. وی سالیانی چند...


علیمحمد شیرازی و کمپانی ساسون

زندگی علیمحمد باب مانند انسان های دیگر دارای مقاطعی است؛ وی در کودکی پدر خود را از دست داد و سرپرستی او بر عهده مادر و دائی اش سید علی افتاد.

وی در پانزده سالگی همراه با دائی خود برای تجارت راهی بوشهر شد و پنج سال در این شهر ماند. اقامت باب در بوشهر برای محققان از دو جهت حائز اهمیت است:

1-رفتار های مرتاضانه

در تابستان های بوشهر و در گرم ترین ساعات شبانه روز، به پشت بام...


نمایی از بندر بوشهر

واقعه بدشت

بدشت، دشتی است در اطراف شاهرود که خاطره ای غم انگیز را در ذهن خود به یادگار گذاشته است. در سال 1264 ق گروهی بیش از هشتاد نفر در این مکان جمع شدند که خود را بر حق دانسته و به شخصی علیمحمد نام، اهل شیراز، با عنوان «باب» ایمان آورده بودند.

رهبر ایشان (علیمحمد باب) به دست حکومت قاجاریه دستگیر و به زندان ماکو منتقل شده بود. علت اصلی اجتماع...


داستان من یظهره اللهی


علیمحمد [شیرازی معروف به باب] زمانی که ادعای ذکریت و بابیت داشت کتاب هائی به نام احسن القصص (تفسیر سوره یوسف) و تفسیر کوثر و تفسیر و العصر را تألیف نمود. وی در آن هنگام ورد زبانش در مجالس و محافل این بود که با امام دوازدهم حضرت حجة بن الحسن (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روابط سرّی دارم من از جانب آن حضرت مأمورم، هر چه را که می‏ گویم از طرف اوست، هدف اصلی من جز تقویت و تشیید دین مقدس اسلام و نشر حقایق آن چیز دیگری نیست و نیز...


بهائیت در چند سطر


بهائیت، طریقتی است که در اواسط قرن 19 میلادی از بطن بابیت، زاده شد. بابیت، محصول اندیشه های جوانی از علاقمندان نحله نوبنیاد شیخیه بود که او را سید علیمحمد می خواندند.

او در شب پنجم جمادی الاولی 1260 قمری در شیراز مدعی امری شد که سرنوشت زندگی دنیوی و حیات اخروی او را تغییر داد، و جمعیتی از مردم ایران را که از او پیروی کردند- با سرنوشت خود همراه ساخت.

او ابتدا خود را باب امام زمان خواند و بعد با ادعای قائمیت، خود را مهدی موعود معرفی کرده، سپس...


اسامی حروف حی (حواریون باب؟!)


     1-  ملا حسین بشرویه ای: وی نخستین کسی بود که به علیمحمد شیرازی (باب) پیوست؛ از سوی باب، ملقب به «اول من آمن» و «باب الباب» شد. وی نقش مهمی را در میان پیروان و طرفداران باب ایفا کرده است به اندازه ای که باب، او را رجعت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) معرفی می کند. او فرمانده نبرد میان بابیان و مسلمانان در قلعه طبرسی مازندران بود و در همین نبرد کشته شد؛

      2-  میرزا محمد حسن بشرویه ای: (برادر کوچک ملا حسین) در قلعه طبرسی به قتل رسید؛


حروف حی (نخستین یاران باب)


ادعای باب، نزد ملا حسین بشرویه ای که شیخی مذهب و از شاگردان سید کاظم بود_ آغاز شد و با تبلیغات وی طی پنج ماه، هفده نفر دیگر از شاگردان مکتب شیخیه، پیرامون باب جمع شدند و او این 18 نفر را حروف حی نامید.


جایگاه و اهمیت علمی حروف حی

در منابع بابی و بهائی درباره جایگاه و اهمیت علمی آنان، اغراق های عجیب و غریبی شده است؛ اما در همین منابع، گاه سخنانی یا رفتاری از آن ها نقل شده است که حاکی از قلّت معلومات آن ها است...


تصویر روتوش شده از علیمحمد شیرازی (باب)

آشنایی اجمالی با تاریخ های مهم بابیت


جمادی الاول 1260: ادعای «بابیت» توسط میرزا علیمحمد شیرازی معروف به «باب» در شیراز.

1261: ذکر عبارت «أشهد أنّ علیاً قَبلَ نَبیل بابُ بقیة الله» در اذان نماز جمعه در شیراز به دستور «باب» و واکنش تند مردم نسبت به آن و اقدام حاکم فارس [حسین خان] به توقیف و تنبیه «باب» و تکذیب «باب» ادعاهایش را در مسجد وکیل نزد علماء و مردم...



    

 مسجد وکیل شیراز 


مختصری در باره علیمحمد شیرازی


نام: سید علیمحمد شیرازی

نام پدر: سید محمد رضا معروف به سید محمد رضا بزاز

نام مادر: فاطمه بیگم

مکان تولد: شیراز      

سال تولد: 1235 هجری قمری


ادعا ها:

ادعای بابیت امام زمان[1]

ادعای مهدویت: وی در آغاز کتاب بیان، خود را حجت الهی عصر معرفی کرده است که در واقع اعلام مهدویت است:

      «در هر زمان، خداوند جل و عز، کتاب و حجتی از برای خلق مقدر فرموده و می فرماید و در سنه هزار و دویست و هفتاد از بعثت (مقصود وی، سال هزار و دویست و شصت است) رسول الله، کتاب را بیان، و حجت را ذات حروف سبع (علیمحمد که دارای هفت حرف است) قرار داد»[2]...