ایادی، راسپوتین دربار پهلوی


سپهبد عبدالکریم ایادی را به «گرگوری افیمویچ معروف به راسپوتین (1871 - 1916 م.)»[1] تشبیه کرده اند. گرگوری افیمویچ یک شخصیت روسی بود که در نهایت به دربار امپراطور روس راه یافت؛ نفوذ و قدرت او به حدی رسید که وی را از امپراطور، قدرتمند تر می دانستند؛ ایادی نیز همین حالت را در دربار محمدرضا شاه پهلوی پیدا کرد؛ به همین دلیل وی را «راسپوتین ایران» نام نهادند. ورود وی به دربار شاه در ابتدا با عنوان پزشکی و نظارت بر حال شاه بود ولی رسوخ او به دربار فقط منحصر به شاه نشد بلکه...


سپهبد ایادی بهائی (راسپوتین ایران)

زندگی شخصی او را نیز در بر می گیرد؛ ارتشبد فردوست نزدیک ترین دوست شاه می گوید:

      «ایادی همواره در زندگی خصوصی محمد رضا و زنان و اطرافیانش رسوخ داشت... همین فرد به نحوی محمد رضا را مسحور خود کرد که قرار شد هفته ای سه بار به محمد رضا مراجعه کند... دیدار او [شاه] با ایادی از هفته ای سه روز به هر روزه تبدیل شد و دیدار هر روزه به کلیه ساعات فراغت کشید. صبح ها، هنوز محمد رضا بیدار نشده، ایادی حاضر بود و شب ها تا وقت خواب در اتاق او می ماند. زمانی که محمد رضا ازدواج می کرد، این عادت ترک نمی شد و ایادی با زن های محمد رضا هم خودمانی می شد بدین ترتیب ایادی با نفوذ ترین فرد دربار و به تدریج با نفوذ ترین فرد کشور شد»[2]

ورود ایادی به دربار، به عنوان یک بهائی کمک شایانی به دول بیگانه بود زیرا می توان به راحتی اثبات کرد که بهائیان ستون پنجم دول استعمار گر هستند و بدین طریق، دولت های خارجی به راحتی از اخبار دربار و شاه ایران مطلع می شدند.

علاوه بر این، او به مشاغل کلیدی بسیاری دست پیدا می کند که تعداد آن ها تقریبا به هشتاد مورد می رسد:

«... ایادی با نفوذ ترین فرد دربار و به تدریج با نفوذ ترین فرد کشور شد. او برای خود حدود 80 شغل در سطح کشور درست کرده بود؛ مشاغلی که همه مهم و پول ساز بود... من یک بار مشاغل او را کنترل کردم و به 80 رسید. به محمد رضا گزارش کردم. محمد رضا در حضور من از او ایراد گرفت که 80 شغل را برای چه می خواهی؟ ایادی به شوخی جواب داد و گفت: «می خواهم مشاغلم را به 100 برسانم!»[3]

بحث درباره ایادی به این جا ختم نمی شود بلکه ابعاد حضور و قدرت او در دربار بسیار وسیع تر اینهاست. جهت شناخت بهتر این شخصیت به کتاب ظهور و سقوط سلطنت پهلوی (خاطرات ارتشبد فردوست) مراجعه شود.



[1] - از «دائرة المعارف بریتانیکا»

[2] - ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، صص 199-201 و 202

[3] - ظهور و سقوط سلطنت پهلوی ص 202